Karate-jitsu
Dit is een unieke vorm van zelfverdediging.
Het is een combinatie van karate en jiu-jitsu.

Karate vertaald: Kara staat voor lege,
te voor hand.
Dus
Karate = lege hand.
Jitsu betekent vaardigheid.

Karate-Jitsu betekent dus Vaardigheid met de lege hand.


De kunst is om je zelf met armen en benen te kunnen verdedigen. In het traditionele Karate zijn de zelfverdedigingtechnieken op de achtergrond geraakt. Vaak gebeurde dit omdat de Karateka's zich meer op de wedstrijden gingen concentreren. In wedstrijden is vastpakken verboden, dus bevrijdingstechnieken waren niet meer nodig, met gevolg dat deze technieken ook uit de trainingen verdwenen.
Het Karate-Jitsu richt zich juist op de zelfverdedigingwaarde van de sport en brengt deze technieken weer terug in de trainingen. Zo zal er onder meer getraind worden op bevrijding uit omvattingen, keelaanvallen en pols-, arm-, en kleding-pakkingen, en natuurlijk ook verdedigingen op stoten, trappen, mes- en stokaanvallen. De verdediging bestaat vaak uit een Jiu-jitsu bevrijdingstechniek gevolgd door een trap of een stoot techniek. Dit in tegenstelling tot Jiu-jitsu waarin vaak wordt doorgegaan met een Judoworp of een controle techniek. Ook wordt aandacht besteed aan respect, discipline en traditionele Budovormen.
De houding is eveneens een punt van aandacht. Het is beter escalatie te voorkomen, en het gevecht moet natuurlijk niet opgezocht worden. Een ander opvallend verschil met het Karate-jitsu, is dat het traditionele Karate zich kenmerkt door kata's. Kata is een vast omschreven oefenvorm, met diverse technieken die alleen dus zonder partner worden uitgevoerd. Bij Karate-jitsu worden de kata's veelal uitgevoerd
met of zonder een partner. Alles draait hierbij om interactie.
Je zult ook gemerkt hebben dat Karate-jitsu een Dynamische sport is.
Dus je kunt zeggen dat Karate-jitsu meer technieken heeft dan het gewone Karate.